دارایی ها در حسابداری بخش عمومی چیست؟

1399/08/04
میلاد کشوری
تعریف دارایی ها در حسابداری بخش عمومی: دارايي، منبع تحت كنترلي است که براي واحد گزارشگر دارای خدمات بالقوه و يا منافع اقتصادي آتي باشد.

ویژگیهای ذاتی دارایی‌

تعریف دارایی از ویژگیهای ذاتی آن ناشی می‌شود. اين ویژگیها در ذات دارایی‌ها است. يك منبع در صورتی که دارای دو ویژگی باشد، دارایی واحد گزارشگر محسوب مي‌شود. اول اينكه، آن منبع دارای خدمات و یا منافع اقتصادی باشد که بتواند در آینده مورد استفاده قرار گیرد. دوم اينكه، خدمات و يا منافع اقتصادی حاصل از آن منبع، در تاريخ گزارشگري تحت کنترل واحد گزارشگر باشد و در نتیجه، واحد گزارشگر توانایی دستیابی به آن خدمات و يا منافع اقتصادی و منع دیگران از دستیابی به آنها را داشته باشد.

خدمات و منافع اقتصادی

یکی از ویژگیهای ذاتي دارایی‌ها، توانایی ارائه خدمات یا منافع اقتصادی است. منافع اقتصادی مي‌تواند منجر به جريان ورود وجوه نقد به واحد گزارشگر شود، در حالی که خدمات قابل ارائه توسط یک دارایی می‌تواند به شیوه‌های دیگری نظیر خدمت‌رسانی به عموم محقق شود. به عنوان مثال، داراییهایی مثل پارکهای عمومی، موزه‌ها، و گالریهای هنری، به صورت رایگان یا با حق‌الزحمه‌ای کم یا با مشارکت اختیاری فرصتهای تحقیقاتی، آموزشی و تفریحی برای عموم فراهم می‌کند.

کنترل

دومین ویژگی ذاتی یک دارایی، تحت کنترل بودن آن است. كنترل، به توانایی واحد گزارشگر در دستیابی به خدمات و یا منافع اقتصادی موجود در یک منبع و منع دستیابی دیگران (به آن خدمات و یا منافع اقتصادی) اطلاق می‌شود. در مواردی ممکن است واحد گزارشگر به طور فعال، کنترل خود را اعمال ننماید. با این وجود، تا زمانی که واحد گزارشگر توانایی اعمال کنترل بر یک منبع را دارد، آن منبع به عنوان دارایی واحد گزارشگر به شمار می‌رود. واحد گزارشگر در اعمال کنترل، بسته به ماهیت منبع موردنظر، می‌تواند منبع مربوطه را نگهداری یا مبادله کند، از آن برای تولید کالا یا ارائه خدمات استفاده کند، یا آن را برای تسویه بدهیها مورد استفاده قرار دهد.